Opdracht geven

Loesje heeft nooit en zal nooit opdracht geven aan wie dan ook om posters te verspreiden. Loesje is van mening dat het de keuze van het individu is om al dan wel, al dan niet, haar mening te uiten via Loesje-posters en daarmee tevens de manier waarop dit gebeurt.

Verschillende Gemeenten hebben geprobeerd om Loesje verantwoordelijk te stellen voor het "illegaal" aanbrengen van Loesje posters binnen hun Gemeenten, enerzijds via schoonmaakkosten op Loesje te verhalen, anderzijds om bestuursdwang (boetes die het bestuur van de Gemeente indient) aan Loesje op te leggen. Hier zijn uitspraken van rechters over (zie uitspraken).
Zij oordeelde dat Loesje geen opdracht geeft aan derden om haar posters te verspreiden. Loesje stelt haar posters via haar website beschikbaar aan derden, wat derden daar vervolgens meedoen is en blijft de verantwoordelijkhied van de derden. Het beschikbaar stellen van meningen/ideeen en gedachten aan anderen valt onder de vrijheid van meningsuiting en is niet strafbaar.

Loesje mag van mening zijn dat zij tegen een lokaal verbod op het verspreiden van meningen, ideeën en gedachten, die via de Algemene Plaatselijke Veroderning (APV) wordt vastgesteld, is. Hiermee geeft zij geen opdracht aan anderen om posters te verspreiden, zij geeft puur haar mening, net zoals iemand die bijvoorbeeld een voorstander is van het verhogen van de maximale snelheid op de weg. 140 km per uur rijden is verboden in Nederland, maar je mag van mening zijn dat het toegestaan zou moeten zijn.

Iets vinden en opdracht geven zijn twee verschillende zaken, Loesje geeft geen opdracht, maar geeft wel aan dat zij van mening is dat er verandering moet komen en dat is legitiem.